04
Paźdź
09

Dlaczego jestem przeciwny ratyfikacji Traktatu Lizbońskiego?

W trakcie dyskusji między przeciwnikami a zwolennikami Traktatu Lizbońskiego często pada pytanie: a kto z Was w ogóle przeczytał ten cały Traktat? Po czym następuje nierzadko krępująca cisza. Poniżej zamieszczam wybrane fragmenty, które uważam za argumenty przeciwko ratyfikacji. Zdecydowaną większość z nich można zakwalifikować do dwóch kategorii:

1) utrata kompetencji władz narodowych na rzecz Unii Europejskiej

2) działanie w obszarze, którym powinny się zajmować prywatne przedsiębiorstwa, między innymi poprzez prawa socjalne

Poniższe fragmenty pochodzą z wersji skonsolidowanych Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu

Unii Europejskiej znajdujących się pod adresem: http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cmsUpload/st06655-re01.pl08.pdf

TRAKTAT O UNII EUROPEJSKIEJ

Artykuł 1

Niniejszym Traktatem WYSOKIE UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY ustanawiają między sobą UNIĘ

EUROPEJSKĄ, zwaną dalej „Unią”, której Państwa Członkowskie przyznają kompetencje do

osiągnięcia ich wspólnych celów.

Artykuł 3

Zwalcza wyłączenie społeczne i dyskryminację oraz wspiera sprawiedliwość i ochronę socjalną,

równość kobiet i mężczyzn, solidarność między pokoleniami i ochronę praw dziecka.

Artykuł 4

Państwa Członkowskie ułatwiają wypełnianie przez Unię jej zadań i powstrzymują się od

podejmowania wszelkich środków, które mogłyby zagrażać urzeczywistnieniu celów Unii.

Artykuł 21

2. Unia określa i prowadzi wspólne polityki i działania oraz dąży do zapewnienia wysokiego

stopnia współpracy we wszelkich dziedzinach stosunków międzynarodowych, w celu:

d) wspierania trwałego rozwoju gospodarczego i społecznego oraz w dziedzinie środowiska

naturalnego krajów rozwijających się, przyjmując za nadrzędny cel likwidację ubóstwa;

Artykuł 24

3. Państwa Członkowskie popierają, aktywnie i bez zastrzeżeń, politykę zewnętrzną

i bezpieczeństwa Unii w duchu lojalności i wzajemnej solidarności i szanują działania Unii w tej

dziedzinie.

Państwa Członkowskie działają zgodnie na rzecz umacniania i rozwijania wzajemnej solidarności

politycznej. Powstrzymują się od wszelkich działań, które byłyby sprzeczne z interesami Unii lub

mogłyby zaszkodzić jej skuteczności jako spójnej sile w stosunkach międzynarodowych.

Rada i wysoki przedstawiciel czuwają nad poszanowaniem tych zasad.

TRAKTATU O FUNKCJONOWANIU UNII EUROPEJSKIEJ

Artykuł 2

1. Jeżeli Traktaty przyznają Unii wyłączną kompetencję w określonej dziedzinie, jedynie Unia

może stanowić prawo oraz przyjmować akty prawnie wiążące, natomiast Państwa Członkowskie

mogą to czynić wyłącznie z upoważnienia Unii lub w celu wykonania aktów Unii.

2. Jeżeli Traktaty przyznają Unii w określonej dziedzinie kompetencję dzieloną z Państwami

Członkowskimi, Unia i Państwa Członkowskie mogą stanowić prawo i przyjmować akty prawnie

wiążące w tej dziedzinie. Państwa Członkowskie wykonują swoją kompetencję w zakresie, w jakim

Unia nie wykonała swojej kompetencji. Państwa Członkowskie ponownie wykonują swoją

kompetencję w zakresie, w jakim Unia postanowiła zaprzestać wykonywania swojej kompetencji.

3. Państwa Członkowskie koordynują swoje polityki gospodarcze i zatrudnienia na zasadach

przewidzianych w niniejszym Traktacie, do których określenia Unia ma kompetencję.

Artykuł 3

1. Unia ma wyłączne kompetencje w następujących dziedzinach:

a) unia celna;

b) ustanawianie reguł konkurencji niezbędnych do funkcjonowania rynku wewnętrznego;

c) polityka pieniężna w odniesieniu do Państw Członkowskich, których walutą jest euro;

d) zachowanie morskich zasobów biologicznych w ramach wspólnej polityki rybołówstwa;

e) wspólna polityka handlowa.

Artykuł 4

2. Kompetencje dzielone między Unią a Państwami Członkowskimi stosują się do

następujących głównych dziedzin:

a) rynek wewnętrzny;

b) polityka społeczna w odniesieniu do aspektów określonych w niniejszym Traktacie;

c) spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna;

d) rolnictwo i rybołówstwo, z wyłączeniem zachowania morskich zasobów biologicznych;

e) środowisko naturalne;

f) ochrona konsumentów;

g) transport;

h) sieci transeuropejskie;

i) energia;

j) przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości;

k) wspólne problemy bezpieczeństwa w zakresie zdrowia publicznego w odniesieniu do

aspektów określonych w niniejszym Traktacie.

Artykuł 5

1. Państwa Członkowskie koordynują swoje polityki gospodarcze w ramach Unii. W tym celu

Rada przyjmuje środki, w szczególności ogólne kierunki tych polityk.

2. Unia podejmuje środki w celu zapewnienia koordynacji polityk zatrudnienia Państw

Członkowskich, w szczególności określając wytyczne dla tych polityk.

3. Unia może podejmować inicjatywy w celu zapewnienia koordynacji polityk społecznych

Państw Członkowskich.

Artykuł 6

Unia ma kompetencje do prowadzenia działań mających na celu wspieranie, koordynowanie lub

uzupełnianie działań Państw Członkowskich. Do dziedzin takich działań o wymiarze europejskim

należą:

a) ochrona i poprawa zdrowia ludzkiego;

b) przemysł;

c) kultura;

d) turystyka;

e) edukacja, kształcenie zawodowe, młodzież i sport;

f) ochrona ludności;

g) współpraca administracyjna.

Artykuł 9

Przy określaniu i realizacji swoich polityk i działań Unia bierze pod uwagę wymogi związane ze

wspieraniem wysokiego poziomu zatrudnienia, zapewnianiem odpowiedniej ochrony socjalnej,

zwalczaniem wyłączenia społecznego, a także z wysokim poziomem kształcenia, szkolenia oraz

ochrony zdrowia ludzkiego.

Artykuł 20

2. Obywatele Unii korzystają z praw i podlegają obowiązkom przewidzianym w Traktatach.

Mają między innymi prawo do:

a) swobodnego przemieszczania się i przebywania na terytorium Państw Członkowskich;

b) głosowania i kandydowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego oraz w wyborach

lokalnych w Państwie Członkowskim, w którym mają miejsce zamieszkania, na takich

samych warunkach jak obywatele tego Państwa;

Artykuł 39

1. Celami wspólnej polityki rolnej są:

a) zwiększenie wydajności rolnictwa przez wspieranie postępu technicznego, racjonalny rozwój

produkcji rolnej, jak również optymalne wykorzystanie czynników produkcji, zwłaszcza siły

roboczej;

b) zapewnienie w ten sposób odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej, zwłaszcza przez

podniesienie indywidualnego dochodu osób pracujących w rolnictwie;

c) stabilizacja rynków;

d) zagwarantowanie bezpieczeństwa dostaw;

e) zapewnienie rozsądnych cen w dostawach dla konsumentów.

Artykuł 40

1. Do osiągnięcia celów przewidzianych w artykule 39 ustanawia się wspólną organizację

rynków rolnych.

Zależnie od produktów, organizacja ta przybiera jedną z następujących form:

a) wspólne reguły konkurencji;

b) obowiązkowa koordynacja różnych krajowych organizacji rynkowych;

c) europejska organizacja rynkowa.

2. Wspólna organizacja, ustanowiona w jednej z postaci przewidzianych w ustępie 1, może

obejmować wszelkie środki konieczne do osiągnięcia celów określonych w artykule 39,

a zwłaszcza regulację cen, subwencje służące produkcji i wprowadzaniu do obrotu różnych

produktów, systemy magazynowania i przewozu oraz wspólne mechanizmy stabilizacji przywozu

i wywozu.

Artykuł 41

Do umożliwienia osiągnięcia celów określonych w artykule 39 w ramach wspólnej polityki rolnej

mogą być zwłaszcza przewidziane środki polegające na:

a) skutecznej koordynacji wysiłków podejmowanych w dziedzinach kształcenia zawodowego,

badań naukowych i upowszechniania wiedzy rolniczej, co może obejmować wspólne

finansowanie projektów lub instytucji;

b) wspólnym działaniu na rzecz zwiększania poziomu konsumpcji niektórych produktów.

Artykuł 42

Rada, na wniosek Komisji, może zezwolić na przyznanie pomocy:

a) na ochronę gospodarstw znajdujących się w niekorzystnym położeniu ze względu na warunki

strukturalne lub przyrodnicze;

b) w ramach programów rozwoju gospodarczego.

Artykuł 43

3. Rada, na wniosek Komisji, przyjmuje środki dotyczące ustalania cen, potrąceń, pomocy i

ograniczeń ilościowych, jak również dotyczące ustalania i przydziału wielkości dopuszczalnych

połowów.

Artykuł 83

1. Parlament Europejski i Rada, stanowiąc w drodze dyrektyw zgodnie ze zwykłą procedurą

prawodawczą, mogą ustanowić normy minimalne odnoszące się do określania przestępstw oraz kar

w dziedzinach szczególnie poważnej przestępczości o wymiarze transgranicznym, wynikające z

rodzaju lub skutków tych przestępstw lub ze szczególnej potrzeby wspólnego ich zwalczania.

Powyższe dziedziny przestępczości są następujące: terroryzm, handel ludźmi oraz seksualne

wykorzystywanie kobiet i dzieci, nielegalny handel narkotykami, nielegalny handel bronią, pranie

pieniędzy, korupcja, fałszowanie środków płatniczych, przestępczość komputerowa i przestępczość

zorganizowana.

Artykuł 107

2. Zgodna z rynkiem wewnętrznym jest:

a) pomoc o charakterze socjalnym przyznawana indywidualnym konsumentom, pod warunkiem

że jest przyznawana bez dyskryminacji związanej z pochodzeniem produktów;

Artykuł 118

W ramach ustanawiania lub funkcjonowania rynku wewnętrznego, Parlament Europejski i Rada,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą prawodawczą, ustanawiają środki dotyczące tworzenia

europejskich tytułów prawnych w celu zapewnienia jednolitej ochrony praw własności

intelektualnej w Unii oraz utworzenia scentralizowanych na poziomie Unii systemów zezwoleń,

koordynacji i nadzoru.

Artykuł 128

1. Europejski Bank Centralny ma wyłączne prawo do upoważniania do emisji banknotów euro

w Unii. Banknoty takie mogą emitować Europejski Bank Centralny i krajowe banki centralne.

Banknoty emitowane przez Europejski Bank Centralny i krajowe banki centralne są jedynym

legalnym środkiem płatniczym w Unii.

Artykuł 151

Unia i Państwa Członkowskie, świadome podstawowych praw socjalnych wyrażonych

w Europejskiej Karcie Społecznej, podpisanej w Turynie 18 października 1961 roku oraz we

Wspólnotowej Karcie Socjalnych Praw Podstawowych Pracowników z 1989 roku, mają na celu

promowanie zatrudnienia, poprawę warunków życia i pracy, tak aby umożliwić ich wyrównanie

z jednoczesnym zachowaniem postępu, odpowiednią ochronę socjalną, dialog między partnerami

społecznymi, rozwój zasobów ludzkich pozwalający podnosić i utrzymać poziom zatrudnienia oraz

przeciwdziałanie wyłączeniu.

Artykuł 153

1. Mając na względzie urzeczywistnienie celów określonych w artykule 151, Unia wspiera

i uzupełnia działania Państw Członkowskich w następujących dziedzinach:

a) polepszania w szczególności środowiska pracy w celu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa

pracowników;

b) warunków pracy;

c) zabezpieczenia społecznego i ochrony socjalnej pracowników;

d) ochrony pracowników w przypadku wypowiedzenia umowy o pracę;

e) informacji i konsultacji z pracownikami;

f) reprezentacji i obrony zbiorowej interesów pracowników i pracodawców, w tym

współzarządzania, z zastrzeżeniem ustępu 5;

g) warunków zatrudnienia obywateli państw trzecich legalnie przebywających na terytorium

Unii;

h) integracji osób wyłączonych z rynku pracy, bez uszczerbku dla artykułu 166;

i) równości mężczyzn i kobiet w odniesieniu do ich szans na rynku pracy i traktowania w pracy;

j) zwalczania wyłączenia społecznego;

k) modernizacji systemów ochrony socjalnej, bez uszczerbku dla litery c).

2. W tym celu Parlament Europejski i Rada:

a) mogą przyjąć środki w celu zachęcania do współpracy między Państwami Członkowskimi

w drodze inicjatyw zmierzających do pogłębiania wiedzy, rozwijania wymiany informacji

i najlepszych praktyk, wspierania podejść nowatorskich oraz oceny doświadczeń,

z wyłączeniem jakiejkolwiek harmonizacji przepisów ustawowych i wykonawczych Państw

Członkowskich;

b) mogą przyjąć, w dziedzinach określonych w ustępie 1 litery a)–i), w drodze dyrektyw,

minimalne wymagania stopniowo wprowadzane w życie, z uwzględnieniem warunków

i norm technicznych istniejących w każdym z Państw Członkowskich. Dyrektywy te unikają

nakładania administracyjnych, finansowych i prawnych ograniczeń, które utrudniałyby

tworzenie i rozwijanie małych i średnich przedsiębiorstw.

Artykuł 167

2. Działanie Unii zmierza do zachęcania do współpracy między Państwami Członkowskimi

oraz, jeśli to niezbędne, do wspierania i uzupełniania ich działań w następujących dziedzinach:

– pogłębiania wiedzy oraz upowszechniania kultury i historii narodów europejskich,

– zachowania i ochrony dziedzictwa kulturowego o znaczeniu europejskim,

– niehandlowej wymiany kulturalnej,

twórczości artystycznej i literackiej, włącznie z sektorem audiowizualnym.

Artykuł 179

1. Unia ma na celu wzmacnianie swojej bazy naukowej i technologicznej przez utworzenie

europejskiej przestrzeni badawczej, w której naukowcy, wiedza naukowa i technologie podlegają

swobodnej wymianie, oraz sprzyjanie rozwojowi swojej konkurencyjności, także w przemyśle, a

także promowanie działalności badawczej uznanej za niezbędną na mocy innych rozdziałów

Traktatów.

Artykuł 187

Unia może tworzyć wspólne przedsiębiorstwa lub jakiekolwiek inne struktury niezbędne do

skutecznego wykonywania unijnych programów badawczych, rozwoju technologicznego

i demonstracyjnych.

Artykuł 216

1. Unia może zawierać umowy z jednym lub z większą liczbą państw trzecich lub organizacji

międzynarodowych, jeżeli przewidują to Traktaty, lub gdy zawarcie umowy jest niezbędne

do osiągnięcia, w ramach polityk Unii, jednego z celów, o których mowa w Traktatach, albo

gdy zawarcie umowy jest przewidziane w prawnie wiążącym akcie Unii, albo gdy może mieć

wpływ na wspólne zasady lub zmienić ich zakres.

2. Umowy zawarte przez Unię wiążą instytucje Unii i Państwa Członkowskie.

Artykuł 288

W celu wykonania kompetencji Unii instytucje przyjmują rozporządzenia, dyrektywy, decyzje,

zalecenia i opinie.

Rozporządzenie ma zasięg ogólny. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich

Państwach Członkowskich.

Dyrektywa wiąże każde Państwo Członkowskie, do którego jest kierowana, w odniesieniu do

rezultatu, który ma być osiągnięty, pozostawia jednak organom krajowym swobodę wyboru formy

i środków.

Decyzja wiąże w całości. Decyzja, która wskazuje adresatów, wiąże tylko tych adresatów.

Artykuł 352

1. Jeżeli działanie Unii okaże się niezbędne do osiągnięcia, w ramach polityk określonych w

Traktatach, jednego z celów, o których mowa w Traktatach, a Traktaty nie przewidziały uprawnień

do działania wymaganego w tym celu, Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji i po

uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego, przyjmuje stosowne przepisy. Jeżeli przepisy te są

przyjmowane przez Radę zgodnie ze specjalną procedurą prawodawczą, stanowi ona również

jednomyślnie na wniosek Komisji i po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego.

DEKLARACJE

DOŁĄCZONE DO AKTU KOŃCOWEGO

KONFERENCJI MIĘDZYRZĄDOWEJ,

KTÓRA PRZYJĘŁA TRAKTAT Z LIZBONY

17. Deklaracja odnosząca się do pierwszeństwa

Konferencja przypomina, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości

Unii Europejskiej Traktaty i prawo przyjęte przez Unię na podstawie Traktatów mają

pierwszeństwo przed prawem Państw Członkowskich na warunkach ustanowionych przez

wspomniane orzecznictwo.

================================

Załączam również fragmenty Karty Praw Podstawowych, którą co prawda nasi przedstawiciele odrzucili, jednakże tylko dlatego, aby uniknąć zrównania wobec prawa statusu związków homoseksualnych ze statusem małżeństwa. Natomiast wszystkie pozostałe kraje UE poza Wielką Brytanią przyjęły jej zapisy, po czym można wnioskować w jakim kierunku będzie zmierzać polityka Unii w dziedzinach objętych Kartą Praw Podstawowych.

Artykuł 2

2. Nikt nie może być skazany na karę śmierci ani poddany jej wykonaniu.

Artykuł 14

1. Każdy ma prawo do nauki i dostępu do kształcenia zawodowego i ustawicznego.

2. Prawo to obejmuje możliwość korzystania z bezpłatnej nauki obowiązkowej.

Artykuł 23

Równość kobiet i mężczyzn

Należy zapewnić równość kobiet i mężczyzn we wszystkich dziedzinach, w tym w zakresie

zatrudnienia, pracy i wynagrodzenia.

Zasada równości nie stanowi przeszkody w utrzymywaniu lub przyjmowaniu środków zapewniających

specyficzne korzyści dla osób płci niedostatecznie reprezentowanej.

Artykuł 24

1. Dzieci mają prawo do takiej ochrony i opieki, jaka jest konieczna dla ich dobra. Mogą one

swobodnie wyrażać swoje poglądy. Poglądy te są brane pod uwagę w sprawach, które ich dotyczą,

stosownie do ich wieku i stopnia dojrzałości.

Artykuł 30

Każdy pracownik ma prawo do ochrony w przypadku nieuzasadnionego zwolnienia z pracy, zgodnie

z prawem Unii oraz ustawodawstwami i praktykami krajowymi.

Artykuł 34

2. Każdy mający miejsce zamieszkania i przemieszczający się legalnie w obrębie Unii Europejskiej

ma prawo do świadczeń z zabezpieczenia społecznego i przywilejów socjalnych zgodnie z prawem

Unii oraz ustawodawstwami i praktykami krajowymi.

3. W celu zwalczania wykluczenia społecznego i ubóstwa, Unia uznaje i szanuje prawo

do pomocy społecznej i mieszkaniowej dla zapewnienia, zgodnie z zasadami ustanowionymi w prawie

Unii oraz ustawodawstwach i praktykach krajowych, godnej egzystencji wszystkim osobom

pozbawionym wystarczających środków.

Reklamy

0 Responses to “Dlaczego jestem przeciwny ratyfikacji Traktatu Lizbońskiego?”



  1. Dodaj komentarz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s


%d blogerów lubi to: