Author Archive for

06
Wrz
11

Kongres Nowej Prawicy – Nieoficjalny Spot Wyborczy 2011

Reklamy
05
List
10

Julian Assange: Dlaczego świat potrzebuje WikiLeaks

Kontrowersyjna strona WikiLeaks zbiera i publikuje ściśle tajne dokumenty i filmy. Julian Assange, założyciel strony, który podobno jest poszukiwany za podważanie autorytetu władz USA, rozmawia z Chrisem Andersonem z TED o tym, jak funkcjonuje strona i jakie są jej osiągnięcia – – oraz o tym, co osobiście go motywuje. Wywiad zawiera materiał filmowy z niedawnego ataku żołnierzy amerykańskich w Bagdadzie.

02
List
10

Rządy kartelu, kraj narkomanów

Użyjemy widma terroryzmu, by inwigilować obywateli i ograniczać ich prawa.

Użyjemy widma pedofilii i hazardu, by objąć kontrolą internet.

Użyjemy widma dopalaczy, by na rynku pozostał tylko jeden diler. My.

Podpisano: rząd polski.

9 milionów Polaków to narkomani uzależnieni fizycznie od przyjmowania nikotyny. Rocznie na skutek przyjmowania tego narkotyku umiera w Polsce kilkadziesiąt tysięcy ludzi.Na świecie liczba ta wynosi około 5 mln zgonów rocznie- czyli więcej, niż wszystkie zamachy terrorystyczne w historii całej ludzkości- łącznie.

Z wewnętrznych danych rządowego kartelu narkotykowego wynika, że zyski z narkotyzowania Polaków nikotyną w formie akcyzy wyniosą w 2011 roku ponad 15 miliardów złotych.

Alkohol jest trzecim głównym czynnikiem ryzyka zagrażającym zdrowiu w krajach rozwiniętych– do których zalicza się również Polskę – za… nikotyną i nadciśnieniem tętniczym; (wg Raportu WHO o stanie zdrowia na świecie w 2002 roku).

Piją ten płynny narkotyk prawie wszyscy dorośli Polacy. W roku 2007 alkoholowi narkomani uczestniczyli w 6 503 wypadkach drogowych. Śmierć poniosły 774 osoby a 8 193 odniosły obrażenia. Według statystyk Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Polsce 4,5 miliona ludzi nadużywa alkoholu, a 600-900 tysięcy mieszkańców Polski jest od niego uzależniona i wymaga leczenia.

Roczne zyski rządowego kartelu narkotykowego z tytułu akcyzy na alkohol wynoszą ok 7 mld zł.

Według nieudokumentowanych w żaden sposób źródeł medialnych, z powodu dopalaczy umarło od momentu ich wprowadzenia (wiele miesięcy temu) łącznie kilkanaście osób. Należy nadmienić, że kolejne przypadki są najczęściej demaskowane jako nie mające nic wspólnego z dopalaczami. Liczba zatruć idąca też raptem w kilkaset osób (przy TYSIĄCACH detoksykacji związanych z alkoholem) wynika głównie z zatrzymań policyjnych, rodzicielskich i przymusowej detoksykacji osób, którym nic tak naprawdę poważnego się nie stało, a przede wszystkim przez mieszanie dopalaczy z alkoholem oraz mieszanie kilku produktów ze sobą.

Gdyby media informowały o każdej śmierci w wyniku narkotyzowania się alkoholem i nikotyną, tak jak ma to miejsce obecnie z dopalaczami, nie miałyby zupełnie miejsca na inne newsy.

O co więc chodzi?

„O zdrowie Polaków”, powie Tusk, „o życie młodzieży” zaśpiewa TVN, „o moralność publiczną” napisze GW.

„O kupę kasy z naszego handlu narkotykami” powie w chroniącej przed podsłuchem klatce Faradaya jeden były agent WSI do drugiego.

Tak jak i w sprawie Smoleńska cała hucpa z „dopalaczami” pokazuje, że Polacy tkwią w jakimś przemiłym (narkotycznym?) disney’owskim śnie, gdzie politycy są prawi, służb specjalnych nie ma, międzynarodowe korporacje to konsorcja fiolantropów dbających o dobro konsumentów, a media są własnością rycerzy stojących na straży naszych praw i wolności.

Nikt (no, prawie) nie myśli o tym, że jak świat światem służby specjalne i rządy(kto kogo kontroluje to już inna sprawa) ciągną ogromne zyski z handlu narkotykami. Czy aktualnie na topie jest opium, alkohol, nikotyna, kokaina, heroina, amfetamina (czy marihuana, choć jako jedno z najbardziej wszechstronnych naturalnych lekarstw znanych ludzkości od starożytności, używana w rytuałach religijnych również przez pierwszych chrześcijan, nie uzależniająca fizycznie, narkotykiem po prostu nie jest, jej delegalizacja jest wynikiem skoordynowanego działania konsorcjum złożonego z koncernów produkujących sztuczne włókna, firm farmaceutycznych oraz wszelkich quasi- demokratycznych władz bojących się związanego z używaniem marihuany podnoszenia stanu samoświadomości i świadomości politycznej poddanych)– dla naszych władców jest bez różnicy. Ważne są pieniądze i możliwość sprawowania łatwiejszej kontroli nad naćpanym społeczeństwem.

Z tego powodu mocarstwa toczą wojny (wojny opiumowe wywołane przez Wielką Brytanię w połowie XIX wieku, wojna w Afganistanie wywołana przez konsorcjum służb specjalnych USA zwalczających Talibów skutecznie niszczących uprawy maku potrzebnego do produkcji heroiny i korporacji naftowych; wojna w Kolumbii zmierzająca poza korzystną dla USA destabilizacją regionu do wycięcia kokainowej konkurencji dla handlarzy sprzymierzonych z CIA i kolejnymi administracjami kolumbijskich władz). Z tego też powodu rozpętywane są ogromne mobilizacje społeczne, kampanie medialne, powstają sterty kłamliwych raportów medycznych (choć np. raport WHO mówi na temat marihuany prawdę- jest mniej szkodliwa od alkoholu i nikotyny), organizowane są też publiczne lincze- jak nad Dawidem Bratko w Polsce.

Zapomnijmy na chwilę o całej papce płynącej z mediów- demonizowaniu substancji, których 99% dyskutujących o nich po prostu nigdy nie zażyło i w swoich osądach opiera się wyłącznie na opiniach innych, „autorytetów”, dziennikarzy, w większości- narkomanów nie wyobrażających sobie życia bez mniejszych lub większych dawek narkotycznych substancji w rodzaju alkoholu i nikotyny. Pomińmy diametralne różnice pomiędzy ryzykiem zażywania dopalaczowych substytutów marihuany, amfetaminy i ecstasy (które media wrzucają niesłusznie do jednego worka, a których działanie i niepożądane efekty są całkowicie odmienne). Zastanówmy się nad tym kto zyskuje, a kto traci na całej awanturze.

Przegrani są czytelni– z jednej strony grupa polskich przedsiębiorców na tyle jeszcze słaba, że nie stać ich na polityczny lobbing i korupcję polityków oraz oczywiście wiele tysięcy konsumentów ich produktów, dorosłych Polaków którzy sami chcą oceniać, czy wolą przyjmować substytut THC, alkohol, lub narkotyzować się nikotyną. Konsumentów, których wiele tysięcy dzięki działaniom Tuska puka właśnie do drzwi dilerów.

Grupa zwycięzców jest czytelna tylko pozornie. Premier rządu tracącego w sondażach, rządu ocierającego się coraz mocniej o zdradę stanu w sprawie Smoleńska (mija PÓŁ ROKU, a wciąż nie mamy czarnych skrzynek!!! W każdym śledztwie kryminalnym Tusk i Putin zostaliby aresztowani za ukrywanie dowodów!), chwyta się czego tylko może- wystawia Palikota by zdobył głosy różowej, antyklerykalnej lewicy, organizuje  też dla spragnionej sensacji gawiedzi publiczny lincz na kilku działających zgodnie z prawem przedsiębiorcach, nie robiących nic złego poza dostarczaniem dorosłym Polakom tego, czego chcą, a co dostępne jest w coraz większej ilości krajów świata.

Zysk Tuska pozostaje w sferze symbolicznej, w jego przypadku chodzi o utrzymanie się przy władzy. Przy władzy, dodajmy, utrzymywanej w dużej części z handlu dopuszczonymi przez naszych władców do legalnego obrotu narkotykami- alkoholem i nikotyną. Silnie uzależniającymi(w odróżnienie od większości dopalaczy), niezwykle szkodliwymi zdrowotnie (znacznie bardziej od dopalaczy) i społecznie(bójki, gwałty, wypadki samochodowe- alkohol bije dopalacze o głowę). A przede wszystkim- wyniszczającymi substancję narodową pod kątem finansowym i mentalnym. Miłośnikom alkoholu przypominam zwykle smutny los Indian pólnocnoamerykańskich…

Jest jednak grupa „przedsiębiorców” która z całej akcji zyska wiele milionów złotych. To oczywiście handlarze nielegalnych narkotyków, pozostający w Polsce pod kontrolą służb specjalnych.Mówimy o dziesiątkach, setkach milionów złotych. O sumach znacznie większych od tych, które my, podatnicy, zapłacimy właścicielom sklepów z dopalaczami jako odszkodowania za urągające państwu prawa posunięcia rządzącego nami narkotykowego kartelu.

Setki tysięcy działek amfetaminy, ecstasy i marihuany rocznie- to rynek, który przez dopalacze został tylko trochę poobgryzany, lecz z którego z roku na rok zostałoby coraz mniej.No bo po co ryzykować więzienie i dostać na dodatek od dilera amfę z tłuczonym szkłem, czy marihuanę maczaną we wszelkim dającym kopa świństwie, skoro można iść do legalnego sklepu, po kilku próbach wybrać produkt najlepiej współgrający ze swoim systemem nerwowym, mającym najlepsze z punktu widzenia danego konsumenta wartości stymulacyjne?

W odróżnieniu od ogółu polskiego społeczeństwa, które niestety cechuje mentalnośc lemingów, akurat w służbach (mówię oczywiście o jądrze ciemności że tak to ujmę, nie o szarych żuczkach z ABW, którym zleca się czarną robotę w rodzaju inwigilacji opozycji politycznej i rozbijania jej za pomocą agentury od wewnątrz) są ludzie inteligentni i świadomi swoich interesów, zobaczyli więc to z całą grozą biedy pukającej do ich portfeli. A jak powiedzieli agenci FSB Litwinience, zamordowanemu później jak wielu innych wrogów tej organizacji terrorystycznej, nie mogą pozwolić na jedno- na uderzenie w to, na czym służby zarabiają pieniądze.

I konkurencję z rynku czas nadszedł wyrzucić. Co z błogosławieństwem opinii publicznej, tych samych polityków, którzy ciągle goszczą na łamach gazet jak wynoszą ich pijanych z knajpy sejmowej, tych samych lekarzy i dziennikarzy, którzy z upodobaniem narkotyzują się nikotyną, tych samych bogobojnych rodziców, którzy wpędzają przez zły przykład własne dzieci w nikotynizm i alkoholizm, na naszych oczach jakiś czas temu się stało.

Powstaje więc pytanie- czy działania premiera rządu RP umożliwiające ochronę nielegalnego rynku narkotykowego w Polsce są tylko elementem politycznego wyrachowania, czy zbieżność interesów z mafią nie jest przypadkowa?

Niezależnie od tego, cała polska mafia od ponad 2 tygodni pije za zdrowie Tuska i ignorancję społeczeństwa.

Marcin Janasik

PS. kwestia dostępu nieletnich do wszelkich substancji psychoaktywnych dozwolonych od 18 roku życia to osobna sprawa i spory problem, nie ma jednak z „aferą dopalaczową” tak naprawdę nic wspólnego. Wystarczy przejść się pod jakąkolwiek szkołę średnią w Polsce by zobaczyć stada młodzieży narkotyzującej się nikotyną, od której spora ilość uzależnionych po prostu umrze. Ale nikt nie robi z tego powodu awantury, bo największy handlarz narkotyków- rząd polski, zarabia na tym procederze krocie.

źródło

04
List
09

RMF: Uboczne efekty działania leku Tamiflu

U 128 młodych ludzi w Japonii wystąpiły osobliwe, a nawet niebezpieczne zachowania po zażyciu przeciwgrypowego leku Tamiflu. W lutym 14-letni chłopiec i dziewczynka zginęli skacząc z wysokości po zażyciu tego specyfiku. Producent – szwajcarski koncern Roche – zapewnia że lek jest bezpieczny.

Odkąd Tamiflu wszedł w Japonii do sprzedaży w 2001 roku, 1800 osób zgłosiło do Ministerstwa Zdrowia związane z zażywaniem tego leku efekty uboczne. Wśród tych zgłoszeń było 128 dotyczących nienormalnego zachowania. Ludzie skarżyli się, że usiłowali skakać z budynków lub też nachodziła ich przemożna ochota, aby podskakiwać.

Obawy związane z Tamiflu pojawiły się w Japonii w lutym, kiedy 14- letni chłopiec i dziewczynka zabili się w osiedlu mieszkaniowym wskutek upadku z wysokości po zażyciu Tamiflu.

W zeszłym miesiącu japońskie Ministerstwo Zdrowia zaleciło lekarzom, aby nie zapisywali Tamiflu nastolatkom.

Koncern Roche twierdzi, że nie ustalono, aby u osób zażywających Tamiflu lek wywoływał nienormalne lub niebezpieczne zachowania.

Amerykańska agencja ds. żywności i leków FDA i koncern Roche podają, że poważne przypadki grypy mogą wyzwolić u niektórych pacjentów nienormalne zachowania.

04
Paźdź
09

Dlaczego jestem przeciwny ratyfikacji Traktatu Lizbońskiego?

W trakcie dyskusji między przeciwnikami a zwolennikami Traktatu Lizbońskiego często pada pytanie: a kto z Was w ogóle przeczytał ten cały Traktat? Po czym następuje nierzadko krępująca cisza. Poniżej zamieszczam wybrane fragmenty, które uważam za argumenty przeciwko ratyfikacji. Zdecydowaną większość z nich można zakwalifikować do dwóch kategorii:

1) utrata kompetencji władz narodowych na rzecz Unii Europejskiej

2) działanie w obszarze, którym powinny się zajmować prywatne przedsiębiorstwa, między innymi poprzez prawa socjalne

Poniższe fragmenty pochodzą z wersji skonsolidowanych Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu

Unii Europejskiej znajdujących się pod adresem: http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cmsUpload/st06655-re01.pl08.pdf

TRAKTAT O UNII EUROPEJSKIEJ

Artykuł 1

Niniejszym Traktatem WYSOKIE UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY ustanawiają między sobą UNIĘ

EUROPEJSKĄ, zwaną dalej „Unią”, której Państwa Członkowskie przyznają kompetencje do

osiągnięcia ich wspólnych celów.

Artykuł 3

Zwalcza wyłączenie społeczne i dyskryminację oraz wspiera sprawiedliwość i ochronę socjalną,

równość kobiet i mężczyzn, solidarność między pokoleniami i ochronę praw dziecka.

Artykuł 4

Państwa Członkowskie ułatwiają wypełnianie przez Unię jej zadań i powstrzymują się od

podejmowania wszelkich środków, które mogłyby zagrażać urzeczywistnieniu celów Unii.

Artykuł 21

2. Unia określa i prowadzi wspólne polityki i działania oraz dąży do zapewnienia wysokiego

stopnia współpracy we wszelkich dziedzinach stosunków międzynarodowych, w celu:

d) wspierania trwałego rozwoju gospodarczego i społecznego oraz w dziedzinie środowiska

naturalnego krajów rozwijających się, przyjmując za nadrzędny cel likwidację ubóstwa;

Artykuł 24

3. Państwa Członkowskie popierają, aktywnie i bez zastrzeżeń, politykę zewnętrzną

i bezpieczeństwa Unii w duchu lojalności i wzajemnej solidarności i szanują działania Unii w tej

dziedzinie.

Państwa Członkowskie działają zgodnie na rzecz umacniania i rozwijania wzajemnej solidarności

politycznej. Powstrzymują się od wszelkich działań, które byłyby sprzeczne z interesami Unii lub

mogłyby zaszkodzić jej skuteczności jako spójnej sile w stosunkach międzynarodowych.

Rada i wysoki przedstawiciel czuwają nad poszanowaniem tych zasad.

TRAKTATU O FUNKCJONOWANIU UNII EUROPEJSKIEJ

Artykuł 2

1. Jeżeli Traktaty przyznają Unii wyłączną kompetencję w określonej dziedzinie, jedynie Unia

może stanowić prawo oraz przyjmować akty prawnie wiążące, natomiast Państwa Członkowskie

mogą to czynić wyłącznie z upoważnienia Unii lub w celu wykonania aktów Unii.

2. Jeżeli Traktaty przyznają Unii w określonej dziedzinie kompetencję dzieloną z Państwami

Członkowskimi, Unia i Państwa Członkowskie mogą stanowić prawo i przyjmować akty prawnie

wiążące w tej dziedzinie. Państwa Członkowskie wykonują swoją kompetencję w zakresie, w jakim

Unia nie wykonała swojej kompetencji. Państwa Członkowskie ponownie wykonują swoją

kompetencję w zakresie, w jakim Unia postanowiła zaprzestać wykonywania swojej kompetencji.

3. Państwa Członkowskie koordynują swoje polityki gospodarcze i zatrudnienia na zasadach

przewidzianych w niniejszym Traktacie, do których określenia Unia ma kompetencję.

Artykuł 3

1. Unia ma wyłączne kompetencje w następujących dziedzinach:

a) unia celna;

b) ustanawianie reguł konkurencji niezbędnych do funkcjonowania rynku wewnętrznego;

c) polityka pieniężna w odniesieniu do Państw Członkowskich, których walutą jest euro;

d) zachowanie morskich zasobów biologicznych w ramach wspólnej polityki rybołówstwa;

e) wspólna polityka handlowa.

Artykuł 4

2. Kompetencje dzielone między Unią a Państwami Członkowskimi stosują się do

następujących głównych dziedzin:

a) rynek wewnętrzny;

b) polityka społeczna w odniesieniu do aspektów określonych w niniejszym Traktacie;

c) spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna;

d) rolnictwo i rybołówstwo, z wyłączeniem zachowania morskich zasobów biologicznych;

e) środowisko naturalne;

f) ochrona konsumentów;

g) transport;

h) sieci transeuropejskie;

i) energia;

j) przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości;

k) wspólne problemy bezpieczeństwa w zakresie zdrowia publicznego w odniesieniu do

aspektów określonych w niniejszym Traktacie.

Artykuł 5

1. Państwa Członkowskie koordynują swoje polityki gospodarcze w ramach Unii. W tym celu

Rada przyjmuje środki, w szczególności ogólne kierunki tych polityk.

2. Unia podejmuje środki w celu zapewnienia koordynacji polityk zatrudnienia Państw

Członkowskich, w szczególności określając wytyczne dla tych polityk.

3. Unia może podejmować inicjatywy w celu zapewnienia koordynacji polityk społecznych

Państw Członkowskich.

Artykuł 6

Unia ma kompetencje do prowadzenia działań mających na celu wspieranie, koordynowanie lub

uzupełnianie działań Państw Członkowskich. Do dziedzin takich działań o wymiarze europejskim

należą:

a) ochrona i poprawa zdrowia ludzkiego;

b) przemysł;

c) kultura;

d) turystyka;

e) edukacja, kształcenie zawodowe, młodzież i sport;

f) ochrona ludności;

g) współpraca administracyjna.

Artykuł 9

Przy określaniu i realizacji swoich polityk i działań Unia bierze pod uwagę wymogi związane ze

wspieraniem wysokiego poziomu zatrudnienia, zapewnianiem odpowiedniej ochrony socjalnej,

zwalczaniem wyłączenia społecznego, a także z wysokim poziomem kształcenia, szkolenia oraz

ochrony zdrowia ludzkiego.

Artykuł 20

2. Obywatele Unii korzystają z praw i podlegają obowiązkom przewidzianym w Traktatach.

Mają między innymi prawo do:

a) swobodnego przemieszczania się i przebywania na terytorium Państw Członkowskich;

b) głosowania i kandydowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego oraz w wyborach

lokalnych w Państwie Członkowskim, w którym mają miejsce zamieszkania, na takich

samych warunkach jak obywatele tego Państwa;

Artykuł 39

1. Celami wspólnej polityki rolnej są:

a) zwiększenie wydajności rolnictwa przez wspieranie postępu technicznego, racjonalny rozwój

produkcji rolnej, jak również optymalne wykorzystanie czynników produkcji, zwłaszcza siły

roboczej;

b) zapewnienie w ten sposób odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej, zwłaszcza przez

podniesienie indywidualnego dochodu osób pracujących w rolnictwie;

c) stabilizacja rynków;

d) zagwarantowanie bezpieczeństwa dostaw;

e) zapewnienie rozsądnych cen w dostawach dla konsumentów.

Artykuł 40

1. Do osiągnięcia celów przewidzianych w artykule 39 ustanawia się wspólną organizację

rynków rolnych.

Zależnie od produktów, organizacja ta przybiera jedną z następujących form:

a) wspólne reguły konkurencji;

b) obowiązkowa koordynacja różnych krajowych organizacji rynkowych;

c) europejska organizacja rynkowa.

2. Wspólna organizacja, ustanowiona w jednej z postaci przewidzianych w ustępie 1, może

obejmować wszelkie środki konieczne do osiągnięcia celów określonych w artykule 39,

a zwłaszcza regulację cen, subwencje służące produkcji i wprowadzaniu do obrotu różnych

produktów, systemy magazynowania i przewozu oraz wspólne mechanizmy stabilizacji przywozu

i wywozu.

Artykuł 41

Do umożliwienia osiągnięcia celów określonych w artykule 39 w ramach wspólnej polityki rolnej

mogą być zwłaszcza przewidziane środki polegające na:

a) skutecznej koordynacji wysiłków podejmowanych w dziedzinach kształcenia zawodowego,

badań naukowych i upowszechniania wiedzy rolniczej, co może obejmować wspólne

finansowanie projektów lub instytucji;

b) wspólnym działaniu na rzecz zwiększania poziomu konsumpcji niektórych produktów.

Artykuł 42

Rada, na wniosek Komisji, może zezwolić na przyznanie pomocy:

a) na ochronę gospodarstw znajdujących się w niekorzystnym położeniu ze względu na warunki

strukturalne lub przyrodnicze;

b) w ramach programów rozwoju gospodarczego.

Artykuł 43

3. Rada, na wniosek Komisji, przyjmuje środki dotyczące ustalania cen, potrąceń, pomocy i

ograniczeń ilościowych, jak również dotyczące ustalania i przydziału wielkości dopuszczalnych

połowów.

Artykuł 83

1. Parlament Europejski i Rada, stanowiąc w drodze dyrektyw zgodnie ze zwykłą procedurą

prawodawczą, mogą ustanowić normy minimalne odnoszące się do określania przestępstw oraz kar

w dziedzinach szczególnie poważnej przestępczości o wymiarze transgranicznym, wynikające z

rodzaju lub skutków tych przestępstw lub ze szczególnej potrzeby wspólnego ich zwalczania.

Powyższe dziedziny przestępczości są następujące: terroryzm, handel ludźmi oraz seksualne

wykorzystywanie kobiet i dzieci, nielegalny handel narkotykami, nielegalny handel bronią, pranie

pieniędzy, korupcja, fałszowanie środków płatniczych, przestępczość komputerowa i przestępczość

zorganizowana.

Artykuł 107

2. Zgodna z rynkiem wewnętrznym jest:

a) pomoc o charakterze socjalnym przyznawana indywidualnym konsumentom, pod warunkiem

że jest przyznawana bez dyskryminacji związanej z pochodzeniem produktów;

Artykuł 118

W ramach ustanawiania lub funkcjonowania rynku wewnętrznego, Parlament Europejski i Rada,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą prawodawczą, ustanawiają środki dotyczące tworzenia

europejskich tytułów prawnych w celu zapewnienia jednolitej ochrony praw własności

intelektualnej w Unii oraz utworzenia scentralizowanych na poziomie Unii systemów zezwoleń,

koordynacji i nadzoru.

Artykuł 128

1. Europejski Bank Centralny ma wyłączne prawo do upoważniania do emisji banknotów euro

w Unii. Banknoty takie mogą emitować Europejski Bank Centralny i krajowe banki centralne.

Banknoty emitowane przez Europejski Bank Centralny i krajowe banki centralne są jedynym

legalnym środkiem płatniczym w Unii.

Artykuł 151

Unia i Państwa Członkowskie, świadome podstawowych praw socjalnych wyrażonych

w Europejskiej Karcie Społecznej, podpisanej w Turynie 18 października 1961 roku oraz we

Wspólnotowej Karcie Socjalnych Praw Podstawowych Pracowników z 1989 roku, mają na celu

promowanie zatrudnienia, poprawę warunków życia i pracy, tak aby umożliwić ich wyrównanie

z jednoczesnym zachowaniem postępu, odpowiednią ochronę socjalną, dialog między partnerami

społecznymi, rozwój zasobów ludzkich pozwalający podnosić i utrzymać poziom zatrudnienia oraz

przeciwdziałanie wyłączeniu.

Artykuł 153

1. Mając na względzie urzeczywistnienie celów określonych w artykule 151, Unia wspiera

i uzupełnia działania Państw Członkowskich w następujących dziedzinach:

a) polepszania w szczególności środowiska pracy w celu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa

pracowników;

b) warunków pracy;

c) zabezpieczenia społecznego i ochrony socjalnej pracowników;

d) ochrony pracowników w przypadku wypowiedzenia umowy o pracę;

e) informacji i konsultacji z pracownikami;

f) reprezentacji i obrony zbiorowej interesów pracowników i pracodawców, w tym

współzarządzania, z zastrzeżeniem ustępu 5;

g) warunków zatrudnienia obywateli państw trzecich legalnie przebywających na terytorium

Unii;

h) integracji osób wyłączonych z rynku pracy, bez uszczerbku dla artykułu 166;

i) równości mężczyzn i kobiet w odniesieniu do ich szans na rynku pracy i traktowania w pracy;

j) zwalczania wyłączenia społecznego;

k) modernizacji systemów ochrony socjalnej, bez uszczerbku dla litery c).

2. W tym celu Parlament Europejski i Rada:

a) mogą przyjąć środki w celu zachęcania do współpracy między Państwami Członkowskimi

w drodze inicjatyw zmierzających do pogłębiania wiedzy, rozwijania wymiany informacji

i najlepszych praktyk, wspierania podejść nowatorskich oraz oceny doświadczeń,

z wyłączeniem jakiejkolwiek harmonizacji przepisów ustawowych i wykonawczych Państw

Członkowskich;

b) mogą przyjąć, w dziedzinach określonych w ustępie 1 litery a)–i), w drodze dyrektyw,

minimalne wymagania stopniowo wprowadzane w życie, z uwzględnieniem warunków

i norm technicznych istniejących w każdym z Państw Członkowskich. Dyrektywy te unikają

nakładania administracyjnych, finansowych i prawnych ograniczeń, które utrudniałyby

tworzenie i rozwijanie małych i średnich przedsiębiorstw.

Artykuł 167

2. Działanie Unii zmierza do zachęcania do współpracy między Państwami Członkowskimi

oraz, jeśli to niezbędne, do wspierania i uzupełniania ich działań w następujących dziedzinach:

– pogłębiania wiedzy oraz upowszechniania kultury i historii narodów europejskich,

– zachowania i ochrony dziedzictwa kulturowego o znaczeniu europejskim,

– niehandlowej wymiany kulturalnej,

twórczości artystycznej i literackiej, włącznie z sektorem audiowizualnym.

Artykuł 179

1. Unia ma na celu wzmacnianie swojej bazy naukowej i technologicznej przez utworzenie

europejskiej przestrzeni badawczej, w której naukowcy, wiedza naukowa i technologie podlegają

swobodnej wymianie, oraz sprzyjanie rozwojowi swojej konkurencyjności, także w przemyśle, a

także promowanie działalności badawczej uznanej za niezbędną na mocy innych rozdziałów

Traktatów.

Artykuł 187

Unia może tworzyć wspólne przedsiębiorstwa lub jakiekolwiek inne struktury niezbędne do

skutecznego wykonywania unijnych programów badawczych, rozwoju technologicznego

i demonstracyjnych.

Artykuł 216

1. Unia może zawierać umowy z jednym lub z większą liczbą państw trzecich lub organizacji

międzynarodowych, jeżeli przewidują to Traktaty, lub gdy zawarcie umowy jest niezbędne

do osiągnięcia, w ramach polityk Unii, jednego z celów, o których mowa w Traktatach, albo

gdy zawarcie umowy jest przewidziane w prawnie wiążącym akcie Unii, albo gdy może mieć

wpływ na wspólne zasady lub zmienić ich zakres.

2. Umowy zawarte przez Unię wiążą instytucje Unii i Państwa Członkowskie.

Artykuł 288

W celu wykonania kompetencji Unii instytucje przyjmują rozporządzenia, dyrektywy, decyzje,

zalecenia i opinie.

Rozporządzenie ma zasięg ogólny. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich

Państwach Członkowskich.

Dyrektywa wiąże każde Państwo Członkowskie, do którego jest kierowana, w odniesieniu do

rezultatu, który ma być osiągnięty, pozostawia jednak organom krajowym swobodę wyboru formy

i środków.

Decyzja wiąże w całości. Decyzja, która wskazuje adresatów, wiąże tylko tych adresatów.

Artykuł 352

1. Jeżeli działanie Unii okaże się niezbędne do osiągnięcia, w ramach polityk określonych w

Traktatach, jednego z celów, o których mowa w Traktatach, a Traktaty nie przewidziały uprawnień

do działania wymaganego w tym celu, Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji i po

uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego, przyjmuje stosowne przepisy. Jeżeli przepisy te są

przyjmowane przez Radę zgodnie ze specjalną procedurą prawodawczą, stanowi ona również

jednomyślnie na wniosek Komisji i po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego.

DEKLARACJE

DOŁĄCZONE DO AKTU KOŃCOWEGO

KONFERENCJI MIĘDZYRZĄDOWEJ,

KTÓRA PRZYJĘŁA TRAKTAT Z LIZBONY

17. Deklaracja odnosząca się do pierwszeństwa

Konferencja przypomina, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości

Unii Europejskiej Traktaty i prawo przyjęte przez Unię na podstawie Traktatów mają

pierwszeństwo przed prawem Państw Członkowskich na warunkach ustanowionych przez

wspomniane orzecznictwo.

================================

Załączam również fragmenty Karty Praw Podstawowych, którą co prawda nasi przedstawiciele odrzucili, jednakże tylko dlatego, aby uniknąć zrównania wobec prawa statusu związków homoseksualnych ze statusem małżeństwa. Natomiast wszystkie pozostałe kraje UE poza Wielką Brytanią przyjęły jej zapisy, po czym można wnioskować w jakim kierunku będzie zmierzać polityka Unii w dziedzinach objętych Kartą Praw Podstawowych.

Artykuł 2

2. Nikt nie może być skazany na karę śmierci ani poddany jej wykonaniu.

Artykuł 14

1. Każdy ma prawo do nauki i dostępu do kształcenia zawodowego i ustawicznego.

2. Prawo to obejmuje możliwość korzystania z bezpłatnej nauki obowiązkowej.

Artykuł 23

Równość kobiet i mężczyzn

Należy zapewnić równość kobiet i mężczyzn we wszystkich dziedzinach, w tym w zakresie

zatrudnienia, pracy i wynagrodzenia.

Zasada równości nie stanowi przeszkody w utrzymywaniu lub przyjmowaniu środków zapewniających

specyficzne korzyści dla osób płci niedostatecznie reprezentowanej.

Artykuł 24

1. Dzieci mają prawo do takiej ochrony i opieki, jaka jest konieczna dla ich dobra. Mogą one

swobodnie wyrażać swoje poglądy. Poglądy te są brane pod uwagę w sprawach, które ich dotyczą,

stosownie do ich wieku i stopnia dojrzałości.

Artykuł 30

Każdy pracownik ma prawo do ochrony w przypadku nieuzasadnionego zwolnienia z pracy, zgodnie

z prawem Unii oraz ustawodawstwami i praktykami krajowymi.

Artykuł 34

2. Każdy mający miejsce zamieszkania i przemieszczający się legalnie w obrębie Unii Europejskiej

ma prawo do świadczeń z zabezpieczenia społecznego i przywilejów socjalnych zgodnie z prawem

Unii oraz ustawodawstwami i praktykami krajowymi.

3. W celu zwalczania wykluczenia społecznego i ubóstwa, Unia uznaje i szanuje prawo

do pomocy społecznej i mieszkaniowej dla zapewnienia, zgodnie z zasadami ustanowionymi w prawie

Unii oraz ustawodawstwach i praktykach krajowych, godnej egzystencji wszystkim osobom

pozbawionym wystarczających środków.

29
Wrz
09

14-latka zmarła po szczepieniu

Główny doradca ds. zdrowia w Anglii nakazał wszcząć „pełne i pilne” śledztwo w związku ze śmiercią 14-letniej dziewczynki, która zmarła wkrótce po podaniu jej szczepionki przeciwko wirusowi brodawczaka ludzkiego (HPV). Nie wiadomo jeszcze, jaki związek mogła mieć szczepionka ze śmiercią dziewczynki.
Szczepionka ma redukować ryzyko zachorowania na raka szyjki macicy – podaje BBC.

Wyniki sekcji zwłok 14-latki mają zostać wkrótce ogłoszone.

Dziewczynka zmarła w poniedziałek w szpitalu, wkrótce po tym, gdy dostała szczepionkę Cervarix. 14-latka uczęszczała do Blue Coat CofE School w Coventry.

Spośród 1,5 mln dawek szczepionki Cervarix, niepokojących reakcji na nią zaobserwowano u 4,657 pacjentów.

Agencja kontrolująca jakość leków i szczepionek poinformowała, że w okresie od 14 kwietnia 2008 roku do 23 września 2009 roku, otrzymała 2,137 raportów na temat działania szczepionki.

źródło : onet.pl


27
Wrz
09

A co, jeśli wszystko co wiesz o AIDS to nieprawda?

Czy zdasz ten test?

1. AIDS to nowa choroba.

2. HIV to wirus powodujący AIDS.

3. Test na AIDS jest wyjątkowo rzetelny.

4. Liczba zakażeń wirusem HIV w Ameryce rokrocznie wzrasta.

5. AIDS to największy światowy problem zdrowotny.

6. Wzrasta ryzyko zachorowalności kobiet, heteroseksualistów i nastolatków.

7. Afryka – kontynent zdziesiątkowany przez AIDS.

8. Za ostatni spadek przypadków AIDS odpowiedzialne są nowe leki.

9. HIV wywołuje AIDS po wielu latach od zakażenia.

10. Bez interwencji medycznej ciężarne kobiety zakażone wirusem HIV urodzą dziecko z AIDS.

Odpowiedź na wszystkie dziesięć pytań powinna brzmieć..

FAŁSZ

Zdziwiony?

Większość naszych wiadomości na temat AIDS i HIV to informacje oparte na

powszechnych stereotypach mających niewiele wspólnego z faktami naukowymi.

W dalszej części będziesz mógł zweryfikować swoją wiedzę na ten temat i zmienić

sposób myślenia o HIV i AIDS, i prawdopodobnie zmienić również swoje życie!

Wzór na AIDS:

Zapalenie płuc + pozytywny wynik tekstu HIV = AIDS
Zapalenie płuc + negatywny wynik testu HIV = zapalenie płuc
Gruźlica + pozytywny wynik testu HIV = AIDS
Gruźlica + negatywny wynik testu HIV = gruźlica

Postawienie diagnozy, czy dana osoba ma AIDS uzależnione jest od wystąpienia u niej jednego lub więcej stanów spośród 29 przypisanych definicji AIDS oraz pozytywnego wyniku na występowanie przeciwciał HIV. Innymi słowy, zapalenie płuc u osoby z pozytywnym wynikiem testu na obecność HIV to AIDS, podczas gdy to samo zapalenie płuc u pacjenta z wynikiem negatywnym jest tylko zapaleniem płuc. Kliniczne objawy i symptomy zapalenia płuc w obu przypadkach mogą być identyczne, ale jedno z nich nazwiemy AIDS, a inne tylko zapaleniem płuc.

AIDS w Ameryce:

1. AIDS to kategoria, nie choroba.
2. Kategorii tej podlega 29 podobnych stanów obejmujących zapalenie płuc, infekcje drożdżowe, salmonelle i określone rodzaje nowotworów.
3. Żadne z tych stanów nie są nowe.
4. Żadne z nich nie występują wyłącznie u ludzi z pozytywnym wynikiem testu na obecność wirusa HIV; wszystkie dotyczą ludzi z negatywnym wynikiem testu na obecność wirusa HIV.
5. Wszystkie stany AIDS posiadają udokumentowane przyczyny i określone sposoby leczenie niepowiązane z HIV.

Dlaczego HIV nie może być przyczyną AIDS?

1. HIV to retrowirus. Retrowirusy nie są cytotoksyczne; nie są komórkobójcze.
2. HIV ma taką samą strukturę genetyczną jak inne znane retrowirusy. W zdrowym organizmie odnaleźć można setki różnych retrowirusów.
3. Zakładając, że wirus HIV mógłby niszczyć komórki T, zarażałby on średnio jedną na 1000 komórek, co nie jest wystarczającą ilością mogącą powodować AIDS.
4. Większość zdrowych ludzie przechodziło infekcje zapoczątkowane przez zabójcze dla komórek wirusy, np. te, które wywołują nudności czy mononukleozę. Owe wirusy zakażają miliony komórek T – liczba ta może sięgać nawet połowy wszystkich komórek odpornościowych – bez niszczenia ich i powodowania AIDS.

HIV łamie prawa nauki

♦ VZV = ospa wietrzna
♦ Te same symptomy we wszystkich przypadkach
♦ Naturalne przeciwciała VZV, gdy wirus nie występuje, wskazują od długotrwałą odporność
♦ VZV (rzeczywisty wirus) można łatwo odnaleźć w dużych skupiskach w tkankach chorych pacjentów
♦ VZV unicestwia komórki
♦ Najpoważniejsze symptomy pojawiają się po kilku dniach lub tygodniach od infekcji i przed testem na odporność immunologiczną (VZV+)

■ HIV = AIDS ?
■ Różne symptomy w zależności od grupy ryzyka
■ Naturalne przeciwciała HIV, gdy wirus nie występuje, sygnalizują lub prorokują AIDS
■ HIV (rzeczywisty wirus) bardzo trudno wykryć, a jeśli już, to w małych skupiskach komórek T chorych pacjentów
■ HIV nie zabija komórek
■ Twierdzi się, że symptomy AIDS pojawiają się po latach od zakażenia i można je potwierdzić jedynie po teście na odporność immunologiczną (HIV+)

Czynniki, które mogą powodować pozytywny wynik testu na istnienie przeciwciał HIV

ostra infekcja wirusowa,
infekcja wirusowa DNA,
podawanie preparatów z ludzkiej immunoglobuliny tworzonych przed 1985 rokiem,
alkoholowe zapalenie wątroby/ alkoholowe choroby wątroby,
terapia przy użyciu alfa interferonu u pacjentów hemodializowanych,
przeciwciała antywęglowodanowe,
przeciwciała antykolagenowe,
przeciwciała anty-Hbc Ig M, transfuzja krwi,
wirus Epstein-Barr (mononukleozy),
grypa,
przeziębienie,
szczepionka przeciw grypie,
hemofilia 10c 49c,
hemodializa/ niewydolność nerek,
zapalenie wątroby 54c,
szczepionka przeciw zapaleniu wątroby typu B,
opryszczka typu I i II,
hiperbilirubinemia (wysoki poziom przeciwciał),
trąd,
krew z wysokim stężeniem tłuszczu i lipidów,
malaria,
nowotwory złośliwe,
szpiczak plazmocytowy,
naturalnie występujące przeciwciała,
naturalne rybonukloproteiny,
przeszczep organu,
inne retrowirusy,
ciąża u kobiet wielorodnych,
infekcja wirusowa,
seks analny,
uszkodzenie nerek,
przeszczep nerki,
szczepionka przeciw tężcowi,
gruźlica

HIV w perspektywie:
Choroby przenoszone drogą płciową a AIDS

-rzeżączka : 15mln
-opryszczka genitaliów : 7mln
-chlamydia : 7mln
-syfilis : 1,7mln
-AIDS : 860tys.

Liczba zgonów podczas epidemii AIDS

– choroby serca : 17,8mln
– nowotwór : 11mln
– leki na receptę : 2,2mln
– wypadki samochodowe : 970tys.
– AIDS : 501,6tys.

Fałszywe alarmy!

Do roku 1990 jedna na pięć osób umrze z powodu AIDS”   Oprah Winfrey, 1987 rok; Mity o AIDS, 1990
Do 1991 roku HIV dotyczyć będzie od 5 do 10 milionów Amerykanów”   Newsweek: 10 listopada, 1986 rok
Do 1991 roku jedno na dziesięcioro dzieci padnie ofiarą AIDS”   Nagłówek w USA Today, 1988
Do 1996 roku trzy do pięciu milionów Amerykanów będzie nosicielami wirusa HIV, a milion straci życia z powodu AIDS” Dr. Anthony Fauci; New York Times, 14 stycznia 1986
Bez odpowiedniej interwencji rządowej AIDS może zdziesiątkować ludność”  Donna Shalala, 1993; Washington Times, 8 czerwca, 1999

Przypadki AIDS a grupy ryzyka wg CKC

AIDS a grupa ryzyka
Kontakt seksualny między mężczyznami 53%
Osoby dożylnie biorące narkotyki 35%
Kontakt heteroseksualny 6%
Kontakt heteroseksualny z osobą biorącą narkotyki dożylnie 4%
Hemofilicy 1%

AIDS a stan zdrowia
Brak chorób 67%
Choroba 33%

AIDS a płeć
Mężczyzna 85%
Kobieta 15%

Nurtujące pytania o AIDS

1. Dlaczego klasyfikację 88% Amerykanów ograniczono do dwóch grup ryzyka?
2. Dlaczego 85% przypadków AIDS w Ameryce dotyczy mężczyzn?
3. Jeśli AIDS jest rozpowszechniającym się ryzykiem zdrowotnym, dlaczego nie dotyczy całej populacji?
4. Jeśli personel medyczny jest wysoce narażoną grupą podczas jakiejkolwiek epidemii, dlaczego mówi się jedynie o 25 przypadkach AIDS podczas dwudziestu lat trwania tzn. epidemii AIDS?
5. Jeśli AIDS jest chorobą przenoszoną drogą płciową, dlaczego odnotowuje się znacznie wyższą liczbę przypadków rzeżączki, syfilisu czy chlamydii niż AIDS?
6. Jeśli kobiety prostytuujące się są wysoce narażone na wszelkie choroby przenoszone drogą płciową, dlaczego nie są w grupie ryzyka AIDS?

Aktualne wyliczenia demonstrują, że szansa zarażenia się wirusem HIV po odbyciu stosunku bez zabezpieczenia z osobą spoza grupy wysokiego ryzyka jest jak jeden do siedmiu milionów. Dużo większe prawdopodobieństwo wystąpienia dotyczy możliwości bycia porażonym przez piorun, śmierci z powodu zatrucia jedzeniem z baru szybkiej obsługi, odniesienia poważnych obrażeń podczas jazdy w windzie czy utraceniu życia w wypadku samochodowym w drodze do pracy.

Co z Afryką?

AIDS w Afryce diagnozuje się na podstawie czterech symptomów:

– biegunka, gorączka, długotrwały kaszel, utrata wagi ciała powyżej 10% w ciągu dwóch miesięcy
– W Afryce wykonanie testu na obecność wirusa HIV nie jest wymagane.
– 99,5% ludności afrykańskiej nie jest chora na AIDS
– w Afryce 97% ludności zakażonej wirusem HIV nie ma AIDS
– Liczba przypadków gruźlicy, malarii i odry znacznie przewyższa liczbę osób z AIDS.
– W żadnej części Afryki AIDS nie jest dominującą przyczyną chorób i zgonów.

AIDS na receptę?

Choroby wywoływane przez leki zawierające pochodne nukleozydowe (AZT, ddl, D4T i 3TC). Oznaczone * są oficjalnymi chorobami podlegającymi definicji AIDS.

– anemia (wymagająca transfuzji)
– wady urodzeniowe
– biegunka*
– demencja*
– zaburzenia płodności
– granulocytopenia
– wypadanie włosów
– bóle głowy
– uszkodzenia wątroby
– utrata apetytu
– limfoma (nowotwór)*
– zanik mięśni*
– mdłości
– neuropatia
– zapalenie trzustki
– pancytopenia
– napady
– przebarwienia skóry
– poronienie
– zmniejszenie ilości komórek T

Powody, dla których warto zastanowić się, przed przyjęciem leków

1. Nie przeprowadzono żadnych długoterminowych badań potwierdzających korzyści zdrowotne lub znaczne przedłużenie życia pacjentów przyjmujących kombinację leków o nazwie HAART.
2. Dotychczasowe badania wykazują, że HAART zaburza wiele funkcji systemu immunologicznego istotnych dla przeżycia, włączając w to aktywność niektórych cytokin – białek wydzielanych głównie przez komórki układu odpornościowego, kontrolujących działanie i dojrzewanie komórek tego układu.
3. 30% pacjentów przyjmujących HAART cierpi na lipodystrofię – nieprawidłowe rozprowadzanie tłuszczu: zaburzenie metabolizmu, które może być przyczyną ataku serca, wylewu, a także kilku fizycznych deformacji.
4. Spadek poziomu ładunku wirusowego u niektórych pacjentów korzystających z terapii HAART nie ma nic wspólnego z poprawą zdrowia, wzrostem komórek T czy zwiększeniem współczynnika przeżywalności.

Czy możesz ufać testom?

1. Test ‚ładunek wirusa’ wykrywa i multiplikuje jedynie fragmenty genów, nie HIV.
2. Producenci testu ostrzegają, że ładunek wirusa nie może potwierdzić obecności wirusa HIV.
3. Agencja do spraw Leków i Żywności nie zatwierdziła tego testu do użytku diagnostycznego.
4. Ładunek wirusa odnotowano też u osób HIV-negatywnych.
5. Wysoki poziom ładunku nie jest jednoznaczny z niewielką ilością komórek T lub chorobą.
6. Niski poziom ładunku nie jest jednoznaczny z dużą ilością komórek T lub z dobrą kondycją zdrowotną.

z książki : Christine MaggioreA co jeśli wszystko co wiesz o AIDS to nieprawda?